10 arrestime për mashtrim me pronat në Ishëm e Lalz, Policia e Durrësit jep hollësi

E zgjedhur

Për operacionin policor me 10 arrestime në Ishëm dhe Lalz të personave që kanë përfituar me mashtrim dhjetra ha tokë bregdetare, janë deklaruar para medias Drejtori i Policisë së Durrësit Alfred Çepe dhe Hekuran Bregu, Shef Sektori i Krimit Ekonomik.

Ata deklaruan se veç të arrestuarve, ka persona të tjerë të implikuar dhe se për shkak të sekretit hetimor, në këto momente nuk mund të jepen detaje më shumë.

Deklarata e plotë:

Pas një hetimi të kryer nga Prokurorinë Pranë Gjykatës së Shkallës së Parë Durrës në bashkëpunim me Departamentin për Hetimin e Krimit të Organizuar dhe Krimet e Rënda në Drejtorinë e Policisë së Shtetit, në kuadër të procedimeve penale Nr. 1205. 2015, nr. 864.2016. 912.2016 nr. 1685.2016. nr. 2017.2016 dhe nr. 178.2016, të filluar për shkak të abuzimit me ndarjen e tokave sipas ligjit për tokën, dhe të disa kontratave qiraje për dhënie të hapësirës publike plazheve, bë i mundur ekzekutimi i vendimeve për caktim mase sigurimi, për shtetasit:

1. Sulejman Ibrahimi (ish­ Kryetar i Komunës Ishëm), i datëlindjes 01.04.1968, lindur dhe banues në Durrës, i dyshuar veprën penale kryer veprën penale “Shpërdorimi i detyrës” e kryer në bashkëpunim dhe “Korrupsioni pasiv i personave që ushtrojnë funksione publike” parashikuar 248, 248 – 25 dhe 259 ­25 të Kodit Penal, me vendimin Nr. 43 datë 08.02.2018 të Gjykatës së Shkallës së Parë Durrës, është caktuar masë sigurimi “Arrest në Burg” të parashikuar nga neni 238 të K. Pr. Penale.

2. Ornela Shëmlikaj (me detyrë sekretare arshivë protokoll në ishKomunën Ishëm, aktualisht në detyrë në Njësinë Administrative Ishëm), e datëlindjes 18.03.1994, lindur dhe banues në Ishëm Durrës, e dyshuar veprën penale kryer veprën penale “Shpërdorimi i detyrës” e kryer në bashkëpunim, parashikuar 248 – 25 të Kodit Penal, me vendimin Nr. 42 datë 08.02.2018 të Gjykatës së Shkallës së Parë Durrës, është caktuar masë sigurimi “Arrest në Burg” të parashikuar nga neni 238 të K. Pr. Penale.

3. Enver Shima, (me detyrë ish­ përgjegjës i zyrës së Bujqësisë në ish­ Komunën Ishëm) e datëlindjes 05.05.1950, lindur dhe banues në Kuraten, Ishëm Durrës, i dyshuar për veprën penale “Shpërdorimi i detyrës” e kryer në bashkëpunim, parashikuar 248 – 25 të Kodit Penal, me vendimin Nr. 42 datë 08.02.2018 të Gjykatës së Shkallës së Parë Durrës, është caktuar masë sigurimi “Arrest në Burg” të parashikuar nga neni 238 të K. Pr. Penale.

4. Shpresa Merdita, (me detyrë ish­ punonjëse e zyrës së Urbanistikës në ish­ Komunën Ishëm, aktualisht avokate në Durrës) e datëlindjes 20.04.1970, lindur dhe banues në lagjen nr. 18, Rruga “Zeus” Durrës, e dyshuar për veprën penale “Korrupsioni pasiv i personave që ushtrojnë funksione publike” e kryer në bashkëpunim, parashikuar nga neni 259 ­25 të Kodit Penal, me vendimin Nr. 44 datë 08.02.2018 të Gjykatës së Shkallës së Parë Durrës, është caktuar masë sigurimi “Arrest në Burg” të parashikuar nga neni 238 të K. Pr. Penale.

Advertisements

Strasburgu pohon ‘qasjen e papërshtatshme’ të qeverisë shqiptare me pronat Nga Gazeta Telegraf – 31 Gusht, 2018

Aleksandra Bogdani                                                                                                            Vladimir Karaj 

Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut thotë se kërkesat zyrtare dhe “qasjet e papërshtatshme” të qeverisë shqiptare u përballën me refuzim të plotë dhe se nuk mund të kishte “marrëveshje” mes presidentit të saj dhe Shqipërisë, pasi çështjet trajtohen vetëm në rrugë gjyqësore.

Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut deklaroi se qeveria shqiptare ishte përpjekur përmes “qasjeve të papërshtatshme” dhe takimeve zyrtare në vitin 2014 që të siguronte një shtyrje të shqyrtimit për dhjetëra çështje të depozituara në Strasburg për kthimin dhe kompensimin e pronave-fatura e të cilave kërcënonte me falimentim financat e shtetit shqiptar. Një zëdhënës i Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut i tha BIRN se të dyja lëvizjet e qeverisë shqiptare u përballën me “refuzimin e plotë” si nga gjyqtari Ledi Bianku, ashtu edhe nga autoritetet më të larta të Gjykatës së Strasburgut, të cilët u takuan asokohe me një delegacion zyrtar shqiptar. “Në vitin 2014, një zyrtar i afërt me qeverinë (zoti Denar Biba) kontaktoi zotin Ledi Bianku, gjyqtar i Shqipërisë, duke i kërkuar që Gjykata të shtyjë shqyrtimin e çështjeve që lidhen me kthimin e pronave. Gjyqtari Bianku i tregoi këtij personi se një qasje e tillë ishte e papërshtatshme dhe informoi menjëherë Presidentin në atë kohë të Gjykatës, Dean Spealmann,” tha zëdhënësi i Gjykatës së Strasburgut në një përgjigje me shkrim ndaj pyetjeve të BIRN. Ai shtoi se për rastin në fjalë ishte njoftuar edhe presidenti aktual i Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut, Guido Raimondi, sapo ky i fundit kishte marrë detyrën. Përmes këtij reagimi, Gjykata e Strasburgut konfirmon takimin mes Denar Bibës, asokohe kryetar i Komisionit të Prokurimit Publik dhe sot nënkryetar i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve dhe gjyqtarit Ledi Bianku dhe i referohet atij si “qasje e papërshtatshme”. Një audio-përgjim i pjesshëm i bisedës ku dëgjohet vetëm Biba u publikua të martën nga Exit.al, ku ky i fundit dëgjohet t’i përcjellë gjyqtarit Bianku një mesazh nga sekretari i Përgjithshëm i Kryeministrisë, Ëngjëll Agaçi që “t’u gjendet në këtë histori [shtyrjen e çështjeve]”. Në audio-përgjim, Biba dëgjohet gjithashtu të thotë: “A të ndalon më ky tren në stacion? Të ngelesh pa punë dhe ç’të vajti sakrifica! Njeriu bën kompromise në jetë”. Publikimi i audios u pasua nga deklarata të ashpra të partive opozitare, PD dhe LSI, të cilat e akuzuan kryeministrin Edi Rama se kishte ushtruar shantazh ndaj një gjyqtari të Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut dhe se kishte tentuar të ndikonte mbi një vendim të kësaj gjykate. Përmes një reagimi të kryetarit të Komisionit të Ligjeve, Ulsi Manja, mazhoranca e zhvlerësoi episodin si një “takim mes miqsh” dhe e krahasoi denoncimin me çështjen e “Babales”. Edhe protagonisti i audios, Denar Biba e prezanton ngjarjen si një takim me njërin prej miqve të tij më të mirë, ndërsa refuzon në mënyrë kategorike që të ketë ushtruar shantazh ndaj Biankut apo që t’i jetë bërë e ditur prej këtij të fundit se “ishte një kontakt i papërshtatshëm”. Ai këmbëngul se biseda është spërdredhur në mënyrë malinje dhe se qëllimi i tij i vetëm ishte të merrte këshilla nga ish-pedagogu i tij për zgjidhjen më të mirë të çështjes-e cila ishte zyrtare dhe aspak e fshehtë. “Në Strasburg kam takuar Ledi Biankun, është një nga miqtë e mi më të mirë, e kam pasur si guru në jetë. I kam treguar qëllimin e vizitës, i kam thënë që jemi këtu për të kërkuar shtyrjen,”tha Biba në një bisedë telefonike për BIRN. Biba i tha BIRN se në Strasburg kishte shkuar si ekspert i të drejtës kushtetuese së bashku me delegacionin që kryesohej nga zv.kryeministri i atëhershëm, Niko Peleshi. Ai pranoi megjithatë se nuk kishte qenë i pranishëm në takimin zyrtar që delegacioni zhvilloi në të njëjtën ditë me presidentin e Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, Dean Spealmann. I pyetur nëse takimin me gjyqtarin Bianku po bëhej me porosi të sekretarit të Përgjithshëm të kryeministrit Rama, Ëngjëll Agaçi, Biba u përgjigj se nuk e kujton kontekstin e përmendjes së Agaçit, ndërsa shton se “sekretari i Përgjithshëm më ka thënë që për shkak të ekspertizës duhet të jesh pjesë e ekipit”. Ai e quan gjithashtu spekulim atë pjesë të bisedës që flet për “trenin” apo “kompromiset në jetë”. “Metafora e trenit është për mua. Shoku im, Ledi Bianku me pyeti, pasi kishte pritshmëri për studentin e tij, më thotë po t’i pse vajte te Komisioni i Prokurimit Publik. Dhe i tregova historinë. Nuk është qejf të mbetesh pa punë. I thashë që më tha një miku im një herë të vjen treni në stacion,” shtoi Biba. “Si mund të shantazhohet një gjyqtar i Strasburgut,” pyet më tej ai. “Për shkak të rrethanave që i krijon gjykata, ai është i pa shantazhueshëm. I bëhet shantazh një njeriu të shantazhueshëm (jo atij). Është naive fare,” shtoi më tej Biba, duke kërkuar publikimin e plotë të bisedës. Gjyqtari i Shqipërisë në Strasburg, Ledio Bianku refuzoi të bënte komente mbi ngjarjen. Edhe zyra e shtypit e kryeministrit Edi Rama nuk iu përgjigj pyetjeve të BIRN.

Refuzimi i Strasburgut

Takimi mes Denar Bibës dhe Ledio Biankut u zhvillua në kohën kur qeveria e kryesuar nga Rama tentoi të merrte një shtyrje të dytë të shqyrtimit të çështjeve të pronave të aplikantëve shqiptarë në Gjykatën e Strasburgut. Kjo perspektivë ishte hapur me çështjen pilot “Manushaqe Puto vs.Albania” në korrik të vitit 2012, ku Gjykata kishte vendosur të shtynte për një periudhë kohore çështjet e ngjashme, duke i lënë si detyrë qeverisë shqiptare përmirësimin e masave për kthimin e pronës në nivel kombëtar. Ndërkohë që qeveria shqiptare dështoi të prezantonte një plan për zgjidhjen e çështjes së pronës deri në përfundim të afatit 18 mujor, kabineti i kryesuar nga Rama synoi të merrte një shtyrje të dytë jo më në sallën e gjyqit, por përmes takimeve të emisarëve politikë me autoritetet drejtuese të Gjykatës së Strasburgut. Një kërkesë e tillë, sipas zëdhënësit të Gjykatës u përball me “refuzim të plotë” gjatë takimit zyrtar mes delegacionit të drejtuar nga Peleshi dhe Presidentit Spealmann në qershor 2014 -duke u cilësuar në kundërshtim me rregullat proceduriale. “Veçanërisht, çdo vendim i tillë është kompetencën e Dhomës përpara së cilës çështjet ishin në pritje dhe nuk mund të merret nga presidenti i Gjykatës. Për më tepër, një kërkesë e tillë mundet të shqyrtohet vetëm në përputhje me rregullat normale proceduriale,” tha zëdhënësi i Gjykatës së Strasburgut. “Nuk ka pasur pra, dhe as nuk mund të kishte një “marrëveshje” mes Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut dhe Shqipërisë në lidhje me shtyrjen e mundshme të çështjeve në fjalë,” shtoi zëdhënësi. “Marrëveshja me Gjykatën e Strasburgut” u përmend me eufori nga kryeministri Edi Rama në një fjalim në parlament në vitin 2016, kur Dhoma përkatëse e Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut vendosi pro shtyrjes së shqyrtimit të çështjeve të pronës-ndërkohë që qeveria shqiptare miratoi një ligj për kompensimin e pronarëve, i cili u kundërshtua nga këta të fundit. “Megjithatë, kjo shtyrje nuk ka lidhje me ngjarjet e vitit 2014. Gjyqtari Bianku nuk mori pjesë në këtë vendim, pasi ai ishte tërhequr nga këto raste,” tha zëdhënësi i Gjykatës së Strasburgut, i cili përforcoi mesazhin se të gjitha vendimet e Gjykatës merren nga formacionet gjyqësore dhe në përputhje me procedurat e përcaktuara në Rregulloren e Gjykatës. (BIRN) 

Buxheti 15 miliardë lekë për pronarët, ja 5 mijë përfituesit në të gjithë vendin

 09.08. 2018 Gazeta Shqiptare

Ornela Manjani  – Qeveria ka miratuar një fond prej 15 miliardë lekësh, të cilat do të shpërndahen për të paktën 5 mijë pronarë, të cilëve u është njohur e drejta e kompensimit të pronës dhe s’kanë marrë deri tani asnjë këst. Fondi është i ndarë në tri vite 2019-2022, i cili rritet progresivisht vit pas viti. Në projektbuxhetin afatmesëm është miratuar fondi për vitin 2019 në vlerën, 4.9 miliardë lekë, për vitin 2020 në vlerën 5.3 miliardë lekë dhe për vitin 2021 në vlerën 5.4 miliardë lekë. Sipas ligjit në fuqi, pronarëve që u është njohur e drejta për kompensim do të marrin 20% të vlerës në lekë dhe pjesën tjetër 80% kompensim me tokë. Ndërkohë pronarët mund të aplikojnë për të përfituar nga skema për pagesa të përshpejtuara.

Tri afatet
Janë vendosur tri afate pagesash të përshpejtuara. Pagesë brenda një viti, brenda tri vitesh dhe brenda pesë vjetësh. Për secilin variant në një VKM të posaçme është përcaktuar edhe përqindja e pagesës. Për pagesën brenda një viti pronari merr 20% të vlerës së faturës, për pagesën brenda tri viteve merr 30% dhe brenda pesë viteve merr 40% të vlerës së kompensimit dhe heq dorë nga pjesa tjetër e kësaj vlere. Të gjitha subjektet që kanë një vendim përfundimtar kompensimi, pavarësisht rendit kronologjik të tij dhe llojit të zërit kadastral të pronës së vlerësuar, kanë të drejtë të aplikojnë pranë ATP-së me kërkesë të veçantë, ku shprehin vullnetin për t’u kompensuar financiarisht.

Kërkesat e veçanta për kompensim financiar do të trajtohen sipas kësaj procedure: nga çdo fond vjetor buxhetor i kompensimit financiar, jo më shumë se 1/3 e tij mund të përdoret për kërkesat e veçanta të kompensimit financiar, të gjitha subjektet kërkuese që shprehin vullnetin për t’u kompensuar financiarisht me kërkesë të veçantë duhet të aplikojnë pranë ATP-së brenda vitit të çeljes së fondit vjetor buxhetor të kompensimit financiar. Pas aplikimit për kompensim financiar me kërkesë të veçantë, ATP-ja përgatit vlerësimin financiar të pronës, pavarësisht rendit kronologjik të vendimit dhe në rastin e disa aplikimeve për kompensim me kërkesë të veçantë do të zbatohet rendi kronologjik i datës së vendimeve për këto aplikime.

Ligji i ri: Legalizimet, pronat dhe hipotekat, një drejtori Publikuar më 31.07.2018

Nga Neritan Gjergo

Drejtori i ALUIZNI-t, Artan Lame shpjegon ecurinë e procesit dhe procedurat për familjet që janë në pritje. Në shtator do të kalojnë në qeveri dhe parlament ndryshime ligjore për regjistrimin e pronave me probleme

Pas miratimit të më shumë se 4000 lejeve të legalizimit në 10 qarqe të vendit, procesi për legalizimin dhe hipotekimin e ndërtimeve pa leje, vijon me një ritëm mesatar prej 3000 regjistrimesh në muaj. Drejtori i ALUIZNI-t, Artan Lame komenton pengesat dhe procedurat që ndiqen nga qytetari dhe institucionet dhe bën thirrje për bashkëpunim. Ai sqaron edhe problematikën e pronave në vend, e cila me ndryshimet ligjore që do të kalojnë në parlament pas shtatorit, do t’i hapin rrugë zgjidhjes përfundimtare të regjistrimit të tyre.

Z. Lame, më shumë se 4000 emra në 10 qarqe në vend janë publikuar përmes ALUIZNI-t, në një kohë kur procesi duket se kishte ngecur, të paktën nga buletinet që dalin nga zyra që ju drejtoni. Si po shkon procesi dhe si është ritmi i tij tashmë?

Është një proces, i cili vijon dhe normativa mesatare e ALUIZNI-t referon rreth 3000 legalizime në muaj. Por, duhet theksuar se legalizimi nuk është  zgjidhja përfundimtare, por është vetëm kapitulli i parë. Këta qytetarë presin për kapitujt e tjerë, që janë regjistrimi i banesave, urbanizimi i zonave ku kanë ndërtuar, e kështu me radhë.

Të gjithë ata qytetarë, të cilët kanë parë emrin këtë të hënë i nënshtrohen një procesi të dytë?

Unë dua të bëj thirrje që të gjithë ata qytetarë, të cilët kanë probleme, e që kanë ndjekur procesin, kudo që janë dhe shohin se nuk marrin njoftim, duhet t’i ndjekin procedurat, sepse vetëm përmes bashkëpunimit do të mbyllim këtë proces. Unë u bëj thirrje edhe fqinjëve, në rast se lexojnë emrat e fqinjëve t’i lajmërojnë. Legalizimi është një proces një nuk e bën vetëm ALUIZNI.

Si e orientoni këtë bashkëpunim? Ku duhet të paraqiten qytetarët?

Para dy vitesh ne kemi bërë një lehtësim, ku nuk e detyrojmë qytetarin të paraqitet, por ai mund të marrë një kopje të fletës së verdhë që ne lëshojmë. Me vendimin e dy viteve më parë, janë ALUIZNI dhe Hipoteka, ato që ndjekin procesin. ALUIZNI e çon atë fletë në ZRPP për të bërë regjistrimin dhe pas kësaj, qytetari orientohet për të shkojë në ZRPP për të marrë certifikatën e pronësisë dhe të paguajë tarifën përkatëse. Dërgesën e lejes së legalizimit në Hipotekë e bën ALUIZNI. Por, Hipoteka jo gjithmonë lajmëron që certifikata e pronësisë është gati, pasi në raste të caktuara dalin dhe probleme, si mbivendosje, shpronësime për ish-pronarët etj.

Por në fushën e pronësisë, trashëgimia që kemi në prona dhe në ZRPP është jashtëzakonisht e keqe. Në fushën e hartografisë dhe regjistrimit të pronave, jemi në pragun e një katastrofe. Shqipëria, kurrë nuk ka mbyllur procesin e regjistrimit të pronave në regjistrat kadastralë që nga viti 1912. Para vitit 1944, është bërë një përpjekje, por nuk është mbyllur. Pas vitit 1945, dihet historia, ndërsa pas vitit 1990 është zbuluar kjo katrahurë e madhe. Situata është jashtëzakonisht e rëndë dhe do ta vuajmë edhe për disa vjet, edhe duke pasur vullnetin për ta rregulluar.

Qeveria ka dalë me programin për të bashkuar në një strehë, institucionet që trajtojnë çështjen e pronave. Çfarë ka ndryshuar në këtë prizëm?

Ai ka qenë një premtim i para 4 viteve për të unifikuar këto institucione, sepse gjithsecili ka pasur dosjen e vet për të njëjtën pronë, por pa pasur një rakordim se do të veprohet me të. Në qoftë se çdo institucione vepron me një hartë të vetën, problemi mbetet në vendnumëro. Një hartë e unifikuar dhe bashkimi në një strehë e institucioneve është logjika më e drejtë për zgjidhjen e çështjes së pronave. Me hapjen e sesionit të ri parlamentar, do të kalojë në qeveri dhe në parlament legjislacioni për të gjithë proceset tranzitore, që duhet të mbyllen një herë e mirë.

Hipoteka për parcelën

Sponsored by Revcontent

LAJMET MË TË LEXUAR NË TIRANA

Top 30 Celebrities with the Highest IQ in the World
Trump’s IQ is Finally Revealed – Try Not to Gasp!
Donald and Melania Are Worried About Barron Trump’s Very Alarming IQ

ALUIZNI në aplikimin për regjistrim të lejes së legalizimit kërkon edhe regjistrimin e hipotekës ligjore mbi pasurinë e legalizuar, që në momentin e aplikimit online nëpërmjet sistemit IPS, sipas pikës 2 të këtij udhëzimi. Në momentin e regjistrimit të pronësisë mbi parcelën ndërtimore, ZRPP-ja është e detyruar të plotësojë shënimet për hipotekën ligjore mbi këtë parcelë (pasuri). Me kërkesë zyrtare me shkrim të drejtorisë së ALUIZNI- t, regjistruesi vendos kufizimin mbi pasurinë e legalizuar, të subjektit debitor, sipas përcaktimeve të bëra në pikat 22, 23 të vendimit të Këshillit të Ministrave nr. 1095, datë 28.12.2015.

Heqja e këtij kufizimi nga regjistruesi bëhet pas njoftimit zyrtar me shkrim nga ALUIZNI, mbi shlyerjen nga subjekti të detyrimit financiar. Fshirja e hipotekës ligjore i njoftohet zyrtarisht me shkrim ZVRPP-së nga ALUIZNI, jo më vonë se 5 ditë pune nga dorëzimi i vërtetimit të pagesës së detyrimit financiar nga subjekti përfitues. Njoftimi shoqërohet nga kopje e vërtetimit të pagesës dhe kopje e formularit “Tip” të aplikimit. Brenda 5 ditëve punë nga data e njoftimit zyrtar me shkrim të drejtorisë së ALUIZNI-t, regjistruesi bën fshirjen e hipotekës ligjore.

Certifikata e pronësisë brenda 10 ditëve

Tapia për ndërtimet pa leje dhe për tokën mbi të cilën është kryer ndërtimi jepen brenda 10 ditëve.  Udhëzimi i përbashkët mes ALUIZNIT dhe ZRPP-së detajon procedurat e regjistrimit të pasurisë së legalizuar. Sipas udhëzimit, drejtoritë e varësisë së ALUIZNI-t, paraqesin kërkesën (aplikimin) për regjistrim të lejes së legalizimit dhe për lëshim të certifikatës së pronësisë, në emër të përfituesit të lejes. Aplikimi për regjistrim bëhet nga drejtoritë e ALUIZNI-t nëpërmjet formularit “Tip”, që i bashkëlidhet këtij udhëzimi, pa pagesë “aplikim zero”, në mënyrë elektronike, nëpërmjet sistemit dixhital. Në zbatim të kësaj pike, autorizohet aksesi i drejtorive të ALUIZNI-t në këtë sistem, në përputhje me rregullat e sigurisë sipas legjislacionit në fuqi.

Aplikimi për regjistrim përmban emrin, mbiemrin, orientimin faktik të vendndodhjes, numrin e telefonit celular dhe ka të përcaktuar si datë aplikimi, atë të plotësimit të tij në sistemin dixhital. Njëkohësisht, me aplikimin elektronik, Drejtoria e ALUIZNI-t përcjell dokumentacionin e përcaktuar në pikën 10 të vendimit të Këshillit të Ministrave nr. 1095, datë 28.12.2015, “Për përcaktimin e rregullave të bashkërendimit të punës, ndërmjet ALUIZNI-t dhe ZQRPP-së dhe të procedurave apo kufizimeve që zbatohen për efekt të regjistrimit të pasurive të legalizuara”. Dokumentacionit sipas kësaj pike, i bashkëlidhet edhe një kopje e printuar e formularit “Tip” të aplikimit.

Aplikimi

Aplikimi kryhet vetëm një herë dhe është i vlefshëm për zënien e afatit të kërkesës për regjistrim, në kuptim të nenit 38, të ligjit nr. 33/2012, datë 21.3.2012, “Për regjistrimin e pasurive të paluajtshme”. Veprimet e mëtejshme për plotësimin e mangësive të mundshme në dokumentacionin bashkëlidhur “kërkesës për regjistrim”, kryhen nëpërmjet korrespondencës shkresore mes dy institucioneve.

Afatet

Regjistruesi brenda 10 ditëve punë nga data e paraqitjes së kërkesës është i detyruar të kryejë regjistrimin, pasi ka verifikuar nëse dokumentacioni i dorëzuar është i plotë dhe i saktë, mbështetur në përcaktimet e kreut II të vendimit të Këshillit të Ministrave nr. 1095, datë 28.12.2015. Brenda 5 ditësh nga data e regjistrimit të lejes së legalizimit, ZVRPP- ja i kërkon ALUIZNI-t të njoftojë subjektin përfitues për të kryer pagesën e tarifave të shërbimit në llogarinë bankare të ZVRPP- së.

Regjistruesi, në rast se konstaton se ka mangësi në dokumentacionin që shoqëron lejen e legalizimit apo pasaktësi, që e detyrojnë të mos kryejë regjistrimin, njofton drejtorinë e ALUIZNI-t për plotësimin e tyre brenda afatit të përcaktuar në udhëzim. Regjistruesi është i detyruar të kryejë regjistrimin brenda 10 ditëve nga data e plotësimit dhe ridërgimit të dokumentacionit nga drejtoria e ALUIZNI-t. Me konfirmimin e kryerjes nga subjekti të pagesës për tarifat e shërbimit, ZVRPP- ja dërgon në rrugë postare certifikatën përkatëse të pronësisë.

Prona e pronarëve, detyrim kushtetues i pushtetarëve

Nga Çezar KOSHI, botuar ne gazeten SOT news Postuar: 27/02/2014 – 08:10

Këmbana e pronës ka vite që bie ne Shqipëri, si detyrim kushtetues (neni 81) i të drejtave themelore të individit me rënien e sistemit monopartiak, lindjen e sistemit të ri demokratik në Shqipëri. Vitet kalojnë në ujëvarën e kohës, por prona e paluajtshme është akoma “thembra e Akilit” për gjendjen sociale të shoqërisë shqiptare. Shumë e “shumë energji” ka konsumuar politika shqiptare dhe media e shkruar e ajo elektronike për problemin e kthimit të pronave pronarëve të ligjshëm. Rezultati, zero absolute! Pse? Kush e pengon?! Janë dy argumente: ose nuk duan, ose nuk dinë, ose të dyja bashkë. T’i vjedhin pronat! Ajo që duket si maja e ajsbergut është që prona e pronarëve të ligjshëm, peshohet në balancën e drejtësisë me gurët e politikës shterpë shqiptare, me synime të qarta, të përvetësimit nga pushtetarët e lartë, me sistemin gjyqësor si atavizëm e sistemit të kalbur monopartiak. Me ç’kurajo, këta zyrtarë të lartë qeverisës të kastës politike, presin nga kancelaritë europiane miratimin për hapjen e negociatave për t’u futur në Europë?! Problemin e pronave, kjo kastë politike, nuk e ka trajtuar kurrë në optikën e ligjit themelor, Kushtetutën, me vendosjen e shtetit demokratik në Shqipëri.
Kthimi i pronave për pronarët e ligjshëm është parë si marrje e pushtetit nga të ashtuquajturat “Klasa të Përmbysura”, si dhe mohim të Luftës Popullore (ironi e mentalitetit arkaik të kohës së diktaturës)! I nderuar lexues, ju bëj me dije se, media e shkruar dhe ajo elektronike, duke qenë një shtojcë e kastës politike, janë “lodhur” për vite me radhë duke mbushur faqe të tëra të gazetave dhe emisione televizive nga viti 1991 e deri në ditët e sotme, me autorë “ekspertë”, “specialistë”, “analistë poliglotë”, që “njohin” çdo fushë të jetës e veprimtarisë njerëzore të këtij populli në këtë vend (vetëm pronarë Jo!); se përkrahin e mbështetin kthimin e pronave pronarëve të ligjshëm. Kohët e fundit, në një nga televizionet, një zyrtar i lashtë e i lartë politik, shprehet se “…Me problemin e kthimit të pronave të pronarëve kemi bërë gabime…”. A mund të quhet gabim një veprim i tillë, nga një zyrtar i lartë, që me kastën e tij, mori në duar në 1991, fatet e një populli, kur ka diskriminuar një shtresë jo të paktë në numër të popullit të tij?! Ky veprim është faj i pafalshëm.
a) Qoftë në rrafshin kushtetues (zbatim i nenit nr. 81).
b) Atë politik, si lojë për marrjen e votave për pushtet.
c) Social, ku sa e sa njerëz janë vrarë për pronat, sa akte ligjore dhe nënligjore janë nxjerrë nga të ashtuquajturat komisione e nënkomisione parlamentare, nga 1991 deri në 2014, për kthimin dhe kompensimin e pronave pronarëve të ligjshëm?! Më evidenti “Ligji nr. 7501” një ligj atakues, konfliktual e tepër i rrezikshëm, që kërkon të zbatojë qeveria e dalë nga zgjedhjet e qershorit 2013.
 Në cilin ligj të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë legjitimohet ky ligj, zotëri politikan?! Ky ligj, më shumë se sa tall, është poshtërim i dinjitetit të pronarëve, nxit urrejtje për shqiptarin nga shqiptarët. Përse u krijua Komisioni i Kthimit dhe Kompensimit të Pronave dhe Agjencia e Kthimit të Pronave, kur për çdo pasuri, pronarët, të pajisur me dokumentet e tyre autentike, mund t’u drejtohen institucioneve përkatëse, në rastin konkret, sistemit gjyqësor?! Ja pra, kasta politike, nga 1991 deri në 2014, nuk do t’ua kthejë pronat pronarëve! Një politikan ka shkruar në një gazetë, e shumë të tjerë si ky, se ky problem ka qenë dhe është mungesë vullneti nga politikanët. Çudi! Pse?! Argument është ky, nga një përfaqësues “i denjë” i zbatimit të Kushtetutës, kur ai është betuar si zbatues i Ligjit të para popullit të vet?! Për të shpëtuar nga kjo “e keqe e madhe”, nën presionin e ndërkombëtarëve, politikanët e njohin problemin, por u hedhin hi syve, dhe bëjnë politikë “të drejtë” për pronat, duke hapur e mbyllur procedura me cungim të sipërfaqeve:
a) Tokë truall
b) Tokë bujqësore, me vlerë “tregu”.
Kjo është politikë kriminale, turpi i kastës politike, që udhëheq këtë vend deri më sot. E të presësh investime nga jashtë për të rritur e shëndoshur ekonominë e këtij populli, si dhe të jesh i besueshëm ndaj bizneseve të huaja, si dhe i gatshëm për të hyrë në Unionin Europian!
Zotërinj pushtetarë!
Mjaft e ngopët këtë popull me lugë të zbrazët me mashtrime dhe slogane! Ky popull di dhe ka informacion e kulturë më shumë se Ju! Mjaft! Deri kur kështu? Këtë vend e këtë popull po e diskreditoni duke i mohuar vlerat që i takojnë! Askush nuk ka të drejtë të prekë pronën, e jo më ta tjetërsojë politika qeverisëse, e çfarëdolloj ngjyre qoftë! Ajo ka ngjyrën e saj, ka ngjyrën e shpresës për të jetuar të pronarit që i takon. Popull, ji vetvetja, mjaft u servilose! Mjaft bëre hipokritin! Mbro dinjitetin dhe personalitetin! Mbro pasurinë e trashëguar nga të parët e tu! Politikanë, qofshi ju që jeni! Zoti ju ndriçoftë mendjen për të ardhmen e këtij populli në këtë vend të quajtur Shqipëri!

Ligji 133/2015 mashtron pronarët e vërtetë

Botuar dt. 28 korik 2018 ne gazeten Telegraf, nga Isuf Bodo Dukati ,
telegraf.al/sociale/ligji-133-2015-mashtron-pronaret-e-vertete/

Isuf Bodo
Pronarët e vërtetë shqiptarë janë dhunuar, nëpërmjet ligjeve që janë miratuar në Kuvend për kthim, kompensim pronash, duke filluar nga ligji 7501 e deri te ligji 133/2015. E drejta e pronës tani në Shqipëri gjykohet sipas një ligji vlerësimi për të cilin nga Komisioni i Venecias është bërë mbi një vendim të falsifikuar, e ky falsifikim është bërë nga Avokatia e Shtetit, e cila ka dërguar ne Komisionin e Venecias për marrje mendimi një draft, i cili është i ndryshëm nga drafti që ka diskutuar maxhoranca në Kuvendin shqiptar. Për sa i përket të drejtave dhe lirive të Njeriut, Shqipëria ka bërë shumë hapa pas. Një nga këto të drejta të dhunuara është edhe e Drejta e pronës, duke e zëvendësuar atë nga një e drejtë themelore e garantuar me ligj, në një mekanizëm shtetëror, që shkel parimin e sigurisë juridike, parimin e barazisë ligjore, per të drejtat e pronës, duke dhunuar  kështu nenin 6-1 të Konventës dhe nenin 1 të Konventës të Këshillit të Evropës. E drejta e pronës në Shqipëri gjykohet sipas një ligji që vetëm mashtron dhe tall pronarët e vërtetë. Ligji 133-2015 është në kundërshtim të hapur me Kushtetutën e vendit, me vendimet e mëparshme të Gjykatës Kushtetuese, me Konventat evropiane dhe me vendimet e Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut në Strasburg, qe e ka kundërshtuar ligjin 133-2015 nëpërmjet vendimit të tij. Ligji 133-2015 vlerëson me 2 standarde per të njëjtën prone. Prona e trasheguar qe I eshte shtetëzuar padrejtësisht, pronarit të ligjshëm shteti e vlereson  me çmimin që ka caktuar qeveria, . Pronarët që kanë marrë një pjesë të vogël të pronës humbasin pjesën tjetër pasi, sipas këtij ligji vlera e tokës së marrë më parë llogaritet me vlerën e tregut sot. Kurse pjesa e mbetur për t’u marrë llogaritet me çmimin e tokës sipas zërit kadastral, që ka pasur në momentin që është shtetëzuar.

Ligji 133-2015 është kontradiktor në vetveten, pasi thekson se shpërblimi do bëhet sipas çmimit të tregut por edhe sipas zërit kadastral. Me siguri ligjbërësi nuk e ka idenë se çdo të thotë ekonomi e tregut. Detyrohem të sqaroj se koncepti i ekonomisë së tregut do të thotë që prona cilado qoftë ajo shitet ose blihet me çmimin që ka në momentin që tjetërsohet. Po ashtu, djallëzia e ligjbërësve për kthimin e kompensimin e pronave duket edhe në faktin se prej kohës që u bë ligji 5701 më 1991, deri më sot ai  ka ndryshuar me VKM 16 herë. Edhe emërtimi nga AKKP në AKP e ATP është bërë me keqdashje.  Sipas qeverisë ky ligj bëhet sepse buxheti I shtetit nuk e përballon faturën financiare për të shpërblyer pronarët e vërtetë. Pra përdoret një ortifiice për të prodhuar një padrejtësi që shkon  kundër me Kushtetutën tonë dhe të Drejtat e Njeriut. Formula që aplikohet për vlerësimin e pronës ul ndjeshëm përfitimin për pronarët. Çmimet e caktuara nga qeveria për kompensim janë qesharake. Në një nga listat që përditëson ATP për pronarët me dosje të viteve 1993 e deri në vitin 1997 për 2431 pronarë që kompensohen 1814 pronarë deklarohen nga ATP që nuk kanë marrë kompensim për pronën e kërkuar pasi kanë marrë një pjesë të saj. Jo vetëm kaq, por duhet t’i kthejë para qeverisë pasi një pjesë e pronës që kanë marrë paska çmimin më të lartë se prona që ka mbetur pa marrë. Pra dy standarde. Në këto kushte qeveria është zemërgjerë dhe u fal paret që kanë marrë më tepër nga prona e tyre. Absurditet më të madh nuk ka. ATP në vlerësimin e tokës bujqësore në vendimet që ka dhënë e ka me 13.5 lekë për çdo metër katror në një kohë që një gazetë kushton 30-50 lekë, keshtu me 1 euro mund të blesh 10 m2 tokë bujqësore, ose mund të kompensohen 10 m2 tokë por të mos harrojmë se në një sezon mbjelljeje 1 m2 tokë merret prodhim me vlerën 3 euro. Zotërinj ligjbërës ju pyes: në cilin kënd qoftë dhe më të largëta të Atdheut tonë mund të blihet me 1 euro 10 m2 tokë, qoftë edhe ajo shkëmbore? Këto ligje qesharake bëhen nga deputetë, që janë të papërgjegjshëm. Parlamenti ynë i cili nuk është tamam parlament pasi funksionon thjeshtë si një noter i kryeministrit të radhës duke miratuar ligje me votat e shumicës, pa e vrarë mendjen fare.

Të gjithë deputetët e majtë e të djathtë janë shërbëtorë të kryetarit të partisë së tij. Ne këto kushte, efektivisht nuk ka parlament dhe kjo është si pasojë se deputetët emërohen nga kryetari i partisë, gjë që i detyron ata të votojnë thjesht çfarë do kryetari. Në 16 korrik 2015 u organizua një takim i zgjeruar i ministrisë së Drejtësisë, Avokatit të Popullit, Komisionit të Kthimit dhe Kompensimit të Pronave, dhe shoqatave të ish-pronarëve për të prezantuar ligjin e kthimit të pronave sipas udhëzimeve të BE-së. Qysh në fillim të atij takimi u tha se grupet e interesit nuk do të diskutojnë. Me këtë situatë përfaqësuesit e ish-pronarëve u larguan. Për çudi të të gjithë të pranishmëve kryeministri Rama i pranishëm, me arrogancën e prepotencën që e karakterizon kërkoi që përfaqësuesit e shoqatave të ish-pronarëve të largoheshin sa më shpejt. Edhe trupi diplomatik që ishte i pranishëm heshti dhe u bë palë me arrogancën e kryeministrit Rama. Madje, këta përfaqësues të BE-së e cilësuan atë ligj të qeverisë 133-2015 si diçka pozitive. Kaq kontradiktor është ky qëndrim, saqë tani zonja Vllahutin, në ikje si ambasadore e BE nga Shqipëria ka deklaruar që problemi i pronave në Shqipëri është i pazgjidhshëm. Bashkimi Evropian i ka kushtëzuar Shqipërisë edhe reformën e pronësinë dhe zgjidhjen e saj. Mirëpo Shqipëria, qeveria e Ramës vetëm e dezinformon Bashkimin Evropian. Fakti që Gjykata e Strasburgut u jep të drejtë të gjithë ish pronarëve që ankohen, duke detyruar shtetin shqiptar të dëmshpërblejë me vlera reale pronën e grabitur(vlera e hartes 2008), dëshmon që qeveria jo vetëm që nuk ka vullnet politik ta zgjidhë problemin e kthimit dhe kompensimit të pronave, por bën gjithçka që ta mohojë, ta tjetërsojë, sepse në fakt, ata vetë, qeveritarët, gjyqtarët prokurorët e zyrtarët më të lartë të shtetit kanë grabitur pronat e pronarëve të vërtetë. Neni 17 i Deklaratës Universale mbi të Drejtat e Njeriut thotë: Askush nuk duhet të privohet arbitrarisht nga pasuria e tij. Ka shumë propagandë ku thuhet se para 1944 kishte shumë pak pronarë tokash në Shqipëri. Kjo nuk është e vërtetë. Mbi 80 % e popullsisë ka pasur pronë dhe t’ua kthesh tani atë pronë pronarëve të vërtetë është detyrim kushtetues. Shqipëria nuk mund të shkojë në Evropë pa zbatuar kthimin e pronave pronarëve të vërtetë. Nëse prona nuk u kthehet pronarëve të vërtetë nuk mund të ketë edhe investime të huaja në Shqipëri. Ligji për investimet strategjike që propagandon qeveria është një nga padrejtësitë më të mëdha që u bëhet pronarëve të vërtetë, sepse sipas këtij ligji, prona i merret një private dhe i jepet një private që investon duke e komentuar këtë padrejtësi gjoja për interes publik. A është e drejtë kushtetuese që qeveria t’i marrë pronën në bregdet pronarit të vërtetë dhe t‘ia kompensojë atë atij në mal?

Turizmi vazhdon të sabotohet

botuar nga Gazeta “Ballkan “ date 21.07.2018

Nga Gezim Boçari
Pyetje publike për Presidentin e Republikës.

A është Presidenti institucioni që përgjigjet për zbatimin e Kushtetutës ? Kur fillon koha zero që shqiptarët e zonës turistike bregdetare të njihen ligjërisht nga Shteti pronarë të tokës që e trashëgojnë nga brezat e mëparshëm? Kujt i intereson që këta pronarë të sorollatur 27 vjet pa mundur ta zgjidhin problemin nëpër zyrat e Komisioneve të Pronave, nëpër gjykata dhe zyra shtetërore sot në kundershtim flagrant me përcaktimet detyruese të nenit 41 dhe 181 të Kushtetutës dhe udhëzimeve të BE, të kompensohen sipas ligjit 133/2015 dhe pronat e tyre t’i gëzojnë pronarët e pushtetit ?
A mund të ketë turizëm elitar dhe industri turistike, kur shteti nuk ja kthen tokën pronarit të ligjshëm , kur zonat turistike janë pushtuar me ndërtime pa leje nga klanet e pushtetarëve dhe qeveria bën ligje për t’i legalizuar ? A nuk është ky një kanal për pastrimin e parave dhe të gjithë heshtin ? Ambasadore e BE znj. Romana Vlahutin në mbyllje të mandatit të saj u shpreh edhe publikisht kundër këtyre legalizimeve por kjo nuk ka asnjë vlerë sepse qeveria, si për tallje me kërkesen e saj ka shtuar shpejtësinë në rrugën e gabuar të kompensimit dhe legalizimit . Thuajse çdo ditë nga gazetat njoftohet se ATP ka bërë disa qindra kompensime dhe legalizime duke bërë pronarë të rinj dhe duke sakrifikuar pronarët e mirfilltë për atë të drejtë që atyre ua garantojnë kushtetuta dhe dokumentat e pronësisë . Bëhet fjalë për pronat që qytetarëve ju shtetëzoi sistemi sllavokomunist dhe politikanët po i përvetësojnë në emër të ligjit.

otuar nga Gazeta “Ballkan “ date 21.07.2018

 

Gezim Boçari – Vendimet e Strasburgut për pronat të zhdëmtohen nga zyrtartët e gjyqatrët

Gezim Boçari
Ambasadori i ShBA z. Donald Lu, po e avancon me zgjuarsi reformën në drejtësi dhe kjo mund të jetë shkaku pse ai kritikohet/akuzohet nga drejtime të ndryshme. Faktet tregojnë se reformën në drejtesi nuk e do Parlamenti dhe as oligarkia e politikës shqiptare , pavarësisht se të dy krahët shprehen të gatshëm dhe akuzojnë palën tjetër sikur ata po pengojnë. Nëse deputetët janë të sinqertë kur shprehen se e duan reformën në drejtesi, le të kopjojnë modelin e Austrisë për kohën se sa duhet të zgjasi dhënia e vendimit për një proces gjyqesor civil në shkallët e ndryshme të gjykimit. Në shembujt që kam vendimi shkallës së parë ka zgjatur 6 vjet, për një konkluzion që nxirret me 1-2 seanca. Kuvendi të vendosi që vlerësimi i gjyqtarëve të ketë normim teknik të punës së tyre dhe të analizojë sa vendime ju kthehen nga gjykata e shkallës më të lartë. Po ashtu Kuvendi të miratojë ligjin që dënimet financiare të GjEDNJ që do jepen për pronarët dhe kjo do jetë një furtunë e madhe, që do paguajë shteti, arka e shtetit në një kohë të dytë të çdëmtohet nga zyrtarët dhe gjyqtarët që kanë abuzuar me veprimet e tyre. Me këto ligje të thjeshta korrupsioni shkulet me rrënjë.

Prof, Dr. Gezim Boçari – Vetingu të fillojë nga ligjet antipronar. Kërkesë publike për gazetarët

Nëse jeni të interesuar që vetingu të mos mbetet pastrim për katin e parë , por të mbylli burimin vertikal të korrupsionit pushtetar postkomumist , sqaroni kryetarin e maxhorancës dhe të opozitës dhe i kërkoni ambasadorëve të ShBA dhe BE që të vendosin si kusht të pa diskutueshëm për Kuvendin dhe Kryeministrin se: –
Duhet arrestuar peshku i madh që janë nenet antipronar, duhen korrigjuar ligjet dhe pasojat e tyre konform nenit 181 të Kushtetutes dhe pasojat e tyre; kjo detyrë me ligj i ngarkohet strukturës së qeverisë; në realizimin e kësaj detyre të caktohet një afat kohor i shkurtër. Përfaqësuesit e pronarëve të jenë palë në të gjtha hallkat e diskutimit. Pa zgjidhur më parë pronën , çdo përpjekje për pastrim dhe Veting do jetë një modifikim i Katovicës, por jo demokraci perëndimore.

gazeta Shekulli 23 Qershor 2018 Pronat, si do të bëhet vlerësimi dhe kompensimi me ligjin e ri

Pronat, si do të bëhet vlerësimi dhe kompensimi me ligjin e ri

Ligji i ri për pronat i jep zgjidhje këtij procesi brenda një afati 10-vjeçar dhe nuk krijon pabarazi mes subjekteve që shpronësohen. Drejtoresha e Agjencisë së Kthimit dhe Kompensimit të Pronave, Sonila Qato sqaron për “Shekulli”-n se metodologjia e përcaktuar në nenin 6 të projektligjit i jep një vlerë ekonomike vendimit të kompensimit, garanton një fond financiar rreth 15 herë më të madh se sa ai i shpërndarë në këto 10 vjet (2005-2015), por garanton edhe shpërndarjen e fondit fizik të pronave shtetërore që AKKP-së i janë vënë në dispozicion për kompensimin e pronarëve.
Ajo shton se ligji në tërësi është në harmoni të plotë me praktikën e Gjykatës Kushtetuese për kthimin dhe kompensimin e pronës, Konventën Ndërkombëtare për të Drejtat e Njeriut si dhe me rekomandimet dhe detyrat e lëna nga Gjykata e Strasburgut. Sa u përket afateve për plotësimin e dokumenteve, Qato pohon se ato janë në funksion të mbylljes së procesit të vlerësimit, brenda 3 viteve. Drejtoresha sqaron më tej dhe projektin për hartën dixhitale të pronave, e cila do të shmangë çdo mbivendosje, problem ky i evidentuar gjerësisht gjatë këtyre viteve. Një ditë më parë “Shekulli” përcolli shpjegimet e Qatos edhe sa i përket zgjidhjes që do të japë ky ligji i ri për 11 mijë dosjet që presin vendim si edhe faktin që nuk do të ketë fuqi prapavepruese për vendimet e dhëna tashmë.
Një ndër dispozitat më të debatuara të këtij projektligji është neni 6 ku përcaktohet metodologjia e vlerësimit. Pas kundërshtimeve të para të opozitës edhe pronarët u shprehën ashpër kundër kësaj metodologjie. A krijon realisht ky nen një pabarazi?
Është shumë e vërtetë që ky nen është kontestuar. Më lejoni të zgjerohem pak më shumë në lidhje me sqarimin e këtij neni, pasi vërtet është një nga pikat më të rëndësishme të këtij projektligji.
Në tërësinë e ligjit dhe veçanërisht në përmbajtjen e këtij neni, synohet që të krijohet një mjet efektiv për përfundimin e këtij procesi, duke realizuar kështu përfundimin e trajtimit brenda një afati 3-vjeçar të rreth 10 mijë kërkesave që janë në shqyrtim pranë AKKP-së dhe përfundimin e kompensimit të pronave brenda një afati 10-vjeçar. Duke implementuar këtë nen, arrihet një barazi më e madhe shoqërore (duke e konsideruar këtë çështje, për nga rëndësia dhe efekti që ka) si një çështje në interes publik, realizohet me efektivitet ky proces dhe brenda një afati të arsyeshëm, në zbatim të rekomandimeve dhe detyrave të lëna nga Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut.
Duhet të theksoj se, nëse do zbatonim ligjin aktual, pronarët do të duheshin të prisnin mbi një mijë vjet për të përfunduar ky proces, ndërsa projektligji i ri synon përfundimin e këtij procesi brenda një afati 10-vjeçar.
Projektligji garanton realizimin e këtij procesi duke i dhënë një vlerë ekonomike vendimit të kompensimit përmes metodologjisë së përcaktuar në nenin 6 të projektligjit (në respektim të parimit kushtetues për një shpërblim të drejtë), duke garantuar një fond financiar rreth 15 herë më të madh se sa ai i shpërndarë në këto 10 vjet (2005-2015) dhe duke garantuar shpërndarjen e fondit fizik të pronave shtetërore që Agjencisë së Kthimit dhe Kompensimit të Pronave i janë vënë në dispozicion për kompensimin e pronarëve.
Ky nen, por edhe ligji në tërësi, është i bazuar dhe është në harmoni të plotë me praktikën e Gjykatës Kushtetuese për kthimin dhe kompensimin e pronës, Konventën Ndërkombëtare për të Drejtat e Njeriut si dhe me rekomandimet dhe detyrat e lëna nga GJEDNJ-ja.
Projektligji i propozuar parashikon edhe afate detyruese dhe me raste edhe prekluzive (afate që ekzistojnë atëherë kur ligji, ushtrimin e ndonjë të drejte apo të ndonjë fuqie juridike e lidh me ndonjë afat) për trajtimin e pronës, afate të cilat në disa raste janë komentuar si të pamjaftueshme dhe në raste të tjera si shkelje e të drejtave kushtetuese. Mendoni se ka shkelje të të drejtave kushtetuese në këto afate?
Gjatë hartimit të projektligjit është parë dhe diskutuar shumë herë çështja e afateve që do të vendosë ky ligj. Ashtu sikurse ka afate detyruese për Agjencinë, normalisht ka afate detyruese edhe për subjektet që trajton ky ligj. Lidhur me afatin 6-mujor për plotësimin e dokumenteve për vlerësimin financiar të vendimit të kompensimit më lejoni të sqaroj se afati 6-mujor është mëse i mjaftueshëm për këtë procedurë, parë kjo edhe në aspektin që brenda një afati 3-vjeçar të mbyllet i gjithë procesi i vlerësimit. Ky afat është në favor të pronarëve pasi është një garanci më shumë për përmbylljen e procesit brenda afateve të parashikuara në projektligj. Nuk mendoj se është e arsyeshme të vendosej një afat më i gjatë dhe të krijohet kështu një tejzgjatje e procesit për të gjithë pronarët që disponojnë vendime kompensimi.
Sa i përket afatit prekluziv 60-ditor për kërkesat e reja më lejoni të sqaroj se është e pakuptimtë lënia pa afat apo zgjatja e këtij afati të një procesi që tashmë ka 22 vite që ka filluar. Sikurse përcaktohet në projektligj, ATP-ja do të përfundojë shqyrtimin e kërkesave të reja brenda një afati 3-vjeçar dhe s’ka kuptim të lihet një afat më i gjatë se ky i vendosur, ndërkohë që ky afat ka 22 vjet që është i hapur. Sa i përket pretendimit se vendosja e një afati prekluziv është në shkelje të së drejtës së kërkimit të pronës referuar Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë apo ligjeve të tjera procedurale apo materiale (Kodi i Procedurave Civile dhe Kodi Civil), theksojnë se vendosja e këtij afati është në përputhje të plotë me Kushtetutën, Kodin Civil dhe Kodin e Procedurës Civile.
Nga ana tjetër pronarët favorizohen në projektligj përmes faktit se lehtësohen shumë procedurat zvarritëse ku ata kanë kaluar deri më sot. Projektligji parashikon se do të jetë Agjencia ajo e cila do të marrë barrën kryesore të provës për të vërtetuar pretendimet e pronarëve. Kjo rrit përgjegjësitë e Agjencisë dhe ul ndjeshëm burokracinë e krijuar deri më sot në këtë fushë. Në këtë aspekt, afatet e vendosura janë të atilla që çdo pronar është në gjendje t’i kapë dhe të përfitojë prej tyre si një mjet që do t’i çojë ata drejt realizimit të të drejtës që ata kanë garantuar përmes ligjit.